ODCINEK 19
- Co robisz, tato? - Muszę się napić.
Napiję się z tobą.
Pokłóciłeś się z mamą? Stanowicie zgrany zespół.
Bycie zespołem jest trudniejsze, niż myślałem.
To dla mnie dobra wiadomość.
Kłótnia rodziców to dla ciebie dobra wiadomość.
Zgoda nie zawsze jest dobra.
Kłótnia zmusza do przemyśleń, a to jest dobre.
Gdybym się nie kłócił z Hyeyun,
nie rozumielibyśmy się tak dobrze.
To dobra strona kłótni,
ale nie każda kończy się dobrze.
Niektóre kończą się źle, zostawiając głębokie rany.
Wolę wyjść na hipokrytę, niż patrzeć, jak się zadręczasz.
Nie jestem bezstronny.
Jak on mógł...
Jak on mógł tak powiedzieć?
Deulja.
Hyeyun.
Deulja.
O, Boże.
Wiedziałam, że jeszcze nie śpisz. To dobrze.
Właśnie się kładę. O co chodzi?
Byłaś na przejażdżce?
Tak, a po przejażdżce poszliśmy kupić wieprzowe nóżki.
Kupiłam też dla was.
Energia cię rozpiera.
Jak mogłaś żyć tak długo, tłumiąc ją w sobie?
Chodźcie. Nakryłem do stołu.
O tej porze?
Zawołam Hyeyun. Chodź.
Cześć.
- Kim jestem? - Moim wujkiem.
Obudziliśmy cię?
- Nie. - Jedzmy.
Oboje macie tyle energii.
Soju jest idealne do nóżek, ale ponieważ jutro pracujecie,
kupiłem wam napój gazowany.
Widzę, że nie działasz pochopnie.
Jest bardziej wybredny, niż wygląda.
Ty jesteś zbyt wyluzowana, nie myjesz rąk przed jedzeniem.
Znowu zaczynacie.
Mizdrzycie się do siebie, jakbyście mieli po 20 lat.
Późno się poznaliśmy.
Czas jest cenny.
Szkoda każdego dnia.
Nocujesz dzisiaj u mnie. Dobrze, kochanie?
Skoro tak mówisz, skarbie.
Nie zgadzam się.
Deulja!
Przykro mi, że wywołałem kryzys w waszym związku.
Nie szkodzi. Dobrze się stało.
Stoimy przed ważną decyzją.
Rozmowa o tym to jedno, ale wiejskie życie nie jest łatwe.
Twoja mama całe życie spędziła w mieście.
Domy towarowe to jej przyjaciele.
Nie dowierzałem, gdy powiedziała, że pojedzie ze mną na wieś.
Dobrze się stało.
Jest jak dziecko bawiące się nad wodą.
Boję się o nią.
Och, wy...
Mówicie o mnie, jakby mnie nie było.
Nie macie pojęcia,
jak bardzo was kocham,
jak bardzo mi na was zależy.
Gdybyście wiedzieli,
nie zachowywalibyście się tak.
Chodźmy spać.
Deulja, nie wynajmuj mojego pokoju.
Będę tu czasem wpadać.
Nie wynajmę, ale po ślubie będzie należał do Hyeyun.
A co z nami?
Możesz spać u mnie.
To niesprawiedliwe. Dbasz tylko o swoją córkę.
Miałam tego nie mówić,
ale zawsze faworyzowałaś swoje córki moim kosztem.
Jesteś taka niedojrzała.
Jesteś moim dzieckiem?
Nie, ale jednak.
Nic nie jest postanowione. Mogę zostać w swoim pokoju.
Nami się nie przejmuj. Rób, jak uważasz.
Spotkajmy się jutro z Jeonghunem.
Postawię wam obiad.
- Dobrze. - Uczcimy wasz odnowiony związek.
Kupię wam prezent ślubny. Wybierzemy coś razem.
Najlepiej jutro.
Jakiś ty miły, kochanie. Jesteś lepszy ode mnie.
A żebyś wiedziała.
Nie oddam swojego pokoju.
Ona jest moja.
Wiem. Chciałam ją tylko nastraszyć.
Cześć.
Co robisz?
Zmywam naczynia.
W nocy?
Popiłem trochę z ojcem.
Jak miło.
Jest u mnie ciocia z wujkiem. Chcą się z nami spotkać jutro.
Chcą nam kupić prezent ślubny. Pracujesz jutro?
Nie. Z jakim wujkiem? Z Minho?
Tak. Trudno się przyzwyczaić.
Jutro nie za bardzo mi pasuje. Rodzice mają ciche dni.
Mama śpi w moim pokoju.
Przeze mnie?
Nie, to skomplikowane.
Powinienem zostać w domu i ją pocieszyć.
Mam przyjść?
Chcesz? A jeśli mama znowu cię obrazi?
Nic mi nie będzie. Jednym uchem wpuszczę, drugim wypuszczę.
Łatwo się mówi.
Chcę spróbować. Ty znosiłeś moją mamę.
Chcę zrobić to samo dla ciebie.
Dlaczego milczysz?
Bo się wzruszyłem.
Potrafię cię wzruszyć jeszcze bardziej.
Co twoja mama lubi?
Dlaczego nie śpisz?
Idziesz jutro do sądu rodzinnego?
Muszę.
Sąd rodzinny pomaga ludziom się rozwieść?
- Tak. - Pomaganie innym jest dobre, prawda?
Tak.
Mam pomysł.
Co się stało?
Chce, żebyśmy spali we troje.
Przy mnie się nie kłócicie.
Chcę wam pomóc.
Mogę cię o coś zapytać
przed jutrzejszą mediacją?
O co?
Na pewno tego chcesz?
Tak.
Zazdroszczę.
Nie wahasz się, odkąd postanowiliśmy się rozwieść.
Na początku nie byłam pewna.
Ale twoje zachowanie mnie w tym utwierdziło.
Bo twoja niechęć do mnie nakręcała mnie.
Po co o tym teraz rozmawiać?
Jutro skoczymy sobie do gardeł.
Taki już jesteś.
A jeśli jestem inny?
Jeśli jutro spróbujemy się porozumieć
i zrezygnujesz z roszczeń,
może jeszcze być dla nas szansa.
A jeśli ty się nie zmienisz,
nawet jak całkiem odpuszczę?
Musisz to zrobić, ryzykując, że wszystko stracisz.
Na tym polega miłość.
Jeśli coś ma uratować nasz związek,
to właśnie miłość.
Rozbieżności są zbyt duże,
strony nie uzgodniły podziału składników majątku.
Mediacja zawiodła.
Kieruję sprawę z powrotem do sądu.
Tam proszę dowieść, że tyle się wam należy.
Zobaczymy, co sąd postanowi.
Co to są te składniki majątku?
Pani aktywa.
Na panią przypada 4 mln $, a na męża pół miliona.
Mediator twierdzi, że różnica jest zbyt duża,
więc kieruje sprawę do sądu do ponownego rozpatrzenia.
Jest pan taki miły.
Staram się.
Dobrze. Dla mnie ten proces to gehenna, ale ty się uczysz prawa.
Dzięki tobie.
To dopiero początek. Niech się pan nie poddaje.
O co panu chodzi?
Przypominam, że to pan wniósł o rozwód.
Gdybym tego nie zrobił, ona by to zrobiła.
Ten urażony ton mówi, że nadal coś pan do niej czuje.
Wycofaj pozew i proś o wybaczenie.
To moja prywatna opinia.
Mówię tak, bo jest pan szwagrem Hyeyun.
Chętnie poznam pana bliżej,
żeby dostać zniżkę na pielęgnację skóry.
Nic z tego, nie pójdzie na kompromis.
Trzeba wygrać wojnę i zgarnąć łup.
Po poznaniu jej rodziny,
muszę stwierdzić, że wiedzą czego chcą.
Muszę lecieć.
Pijesz alkohol w domu?
Śledziłeś mnie?
Nie. To też mój dom.
Jaki przykład dajesz synowi?
Wcale tak dużo nie piję.
Teraz zrobisz ze mnie alkoholiczkę?
Nie pij już.
Narobiłeś mi nadziei.
Wczoraj myślałam, że zaczynasz mięknąć.
Myślałam, że się wycofasz.
Ale myliłam się.
Nie mogę ci oddać wszystkiego, póki mi nie obiecasz.
Jesteś okropny.
Nie robisz niczego, na czym mógłbyś stracić.
Po co miałbym to robić? Nie jestem taki głupi.
Jesteś niemożliwy.
Przelałeś część pieniędzy na konto wuja.
Dlatego nie masz gotówki.
Jesteś zadowolony?
Widziałaś wyciąg z konta.
Znasz wszystkie terminy prawnicze.
Myślisz, że są bezpieczne na koncie wuja?
Minho nigdy ci ich nie wypłaci.
Teraz jesteśmy rodziną.
Więzi nie buduje się na papierze.
Znam go długo, wiele razem przeszliśmy.
My też byliśmy ze sobą długo i mamy dziecko.
I co się stało?
Byłam ci winna za krem ujędrniający.
Dzięki.
Dlaczego nie dostałam zaproszenia na ślub Hyeyun?
Coś taka ciekawa?
Syn pana Ahn, właściciela sklepu z ciastkami,
zerwał zaręczyny przed samym ślubem.
Rodzina dziewczyny robiła dobrą minę...
Moja córka przesunęła datę ślubu. Nie zerwali ze sobą.
Nie zerwali?
Myślałam, że zerwali,
bo nie dostałam zaproszenia.
Nie.
Czekam na zgodę jego rodziców, bo chcą się wprowadzić...
„Nie trzeba być bogatym, żeby nie chcieć mieszkać z teściową”.
A oni nie są biedni. Po co im to?
Nie czytasz gazet?
Mieszkanie z rodzicami męża jest w modzie.
„Zadowolona kobieta to zadowolona rodzina”.
Coraz więcej mężczyzn mieszka z teściami.
Znasz się na modzie.
Podoba mi się twój niebieski makijaż.
Pokaż ten niebieski cień do powiek.
Nie oglądaj, tylko kup. Dostaniesz zniżkę.
Proszę.
Nie będziesz jeść?
Tata poszedł po to sushi, które lubisz.
Widzisz, jakiego masz dobrego męża. Rzadko się zdarza.
Przestań się dąsać.
Nie traktuj mnie jak dziecka.
Chcesz mnie udobruchać cukierkiem?
Nie bądź taka. Kto cię traktuje jak dziecko?
Ty.
Dlaczego kwestionujesz moją decyzję?
Powiedziałam, że nie akceptuję Hyeyun i miałam swoje powody.
Jej matka jest beznadziejna.
Hyeyun jest zbyt asertywna i ma kompleks niższości.
„Opiekuj się słabszymi i bądź miły dla innych”.
„Nie przeliczaj wszystkiego na pieniądze”.
„Patrz na czyjś charakter, nie na pochodzenie”.
„Nie krzywdź innych, nawet gdybyś miał przez to stracić”.
Czyje to słowa?
Twoje. Tak mnie uczyłaś.
Takie wartości mi wpoiłaś.
A teraz mówisz coś zupełnie innego.
Mówisz, że mam poślubić kogoś z podobnej rodziny.
Że pieniądze są ważniejsze od miłości.
Że jesteś lepsza od mamy Hyeyun.
A gdy się dowiedziałaś, że zerwaliśmy,
chciałaś, bym cię zapewnił, że to nie przez ciebie.
Nie chciałaś być tą, która rozbiła związek syna.
Martwiłaś się, co powiesz ludziom.
Jaka jesteś naprawdę?
- Wyjdź stąd. - Myślisz, że to zabawne?
Przytoczyłem twoje własne słowa. Mnie też zatkało.
- Przestań. - Dobrze.
Chodź coś zjeść.
Nie chcę, żebyś się rozchorowała.
Będziemy musieli z tatą wszystko robić.
Wynoś się!
Przyniosłaś ciuchy?
Tak.
Będą pasowały?
Muszą.
Dobrze w tym wyglądasz.
- Tak? - Powinnaś w tym iść.
Tak się denerwuję. Jego matka mnie przeraża.
Nie stresuj się tym.
Zmówiny były najłatwiejsze
z całych przygotowań do ślubu.
To chyba jakiś sen.
To nie sen. Uwierz mi.
Dobrze, proszę pani.
W końcu zrywaliście ze sobą dwa razy przed ślubem.
Ludzie nie oglądają się za tobą na ulicy?
Nie, dlaczego?
Twój filmik był hitem na YouTube.
Jeszcze na was zarobię.
Proszę bardzo, wzbogać się moim kosztem.
Ale liczę na drogi prezent od ciebie.
- Cześć. - Spóźniłam się?
Nie.
Jak wyglądam?
Kto ci kazał włożyć tanią sukienkę?
- Wygląda tanio? - Tak, jest zbyt oczywista.
Chodź.
Znacie się już.
Tak.
Dzień dobry.
Usiądź.
Chyba się nie spóźniłam?
Nie, to ja przyszłam wcześniej.
Jemy sałatkę. Co ci zamówić?
Nie jestem głodna.
Nie kłam. Uwielbiasz jeść.
Zamówię ci pizzę.
Nie trzeba. Nie zostawiaj mnie.
Zostań.
Dlaczego z nim jesteś, skoro zrobił z ciebie popychadło.
Bo jest z bogatego domu czy dlatego że jest przystojny?
Jesteś zbyt bezpośrednia.
Nie powiedziałabym, że jestem popychadłem.
Chciałam mu dać wszystko.
Podpiszesz intercyzę?
Wiesz, że w razie rozwodu, nic nie dostaniesz?
Tak.
Słyszałam, że jesteś czarną owcą. Masz jakieś problemy?
Problemy to domena naszej rodziny.
Pomyśl o swoim charakterze.
Dobrze, nie rozmawiajmy o charakterach.
Nie urządzajmy wesela. Dwa razy w roku to za dużo.
I tak jej nie lubicie.
Nie róbmy z tego imprezy rodzinnej.
Zgoda. Nie wiadomo, kiedy się rozwiedziesz,
więc lepiej się z tym nie afiszujmy.
Zgadzasz się?
- Tak. - A twoi rodzice?
Może się wydawać, że wychodzisz za bogatego,
ale to pozory.
Wiem.
Będę musiała poznać twoich rodziców?
Nie.
Moja rodzina też ma rodzinną firmę.
Nienawidzę ich. Bardzo mnie zranili.
Po co mi opowiadasz
swoją rzewną historię, gdy nie jestem gotowa?
- Nie chce pani? - Nie.
Nie przekraczaj granicy emocjonalnej bliskości.
Nie wiem jeszcze, czy chcę cię polubić.
Nie mówi nic, co mogłoby sprawić, że cię polubię.
Powiedziałam coś, co sprawiło, że mnie pani polubiła?
Po co chcesz to wiedzieć?
Bo chcę to powtarzać.
Chyba wiem, co mój syn w tobie widzi.
Myślę, że będziecie się dogadywać.
Nie spodziewałem się tego.
To, że się rozumiemy, to nie dobrze.
To znaczy, że jesteś pokręcona.
Myślę, że dobrze pani siebie zna.
Podoba mi się, że nie owija pani w bawełnę.
Nie owijam.
Chcecie ode mnie jakiś prezent ślubny?
Mogę wam coś kupić.
Nie trzeba.
Ostatnio żyję na jego koszt.
Nauczyłam się tego od pani.
Mężczyźni są hojni dla kobiet, które kochają.
Ostatnio nie wydaję swoich pieniędzy.
Gdzie ją znalazłeś?
Powinnam już iść.
Bawcie się beze mnie.
Twoja mama nie jest taka straszna.
Nie będzie tak źle.
Mogę być jej synową.
Tak, mamo.
Jesteś jeszcze z moim synem?
- Nie. - Spotkajmy się u niego.
Znasz kod?
Znam. Będę.
Chce mi pani jeszcze coś powiedzieć?
Nie zbliżaj się.
Bo nie ręczę za siebie.
Możesz oberwać.
Siadaj.
Nie znosisz bliskich?
Zranili cię?
I ty chcesz wejść do mojej rodziny?
Chcesz wyjść za mojego syna?
Zwariowałaś?
Mój syn ma się ożenić z kobietą, którą rodzice kochają,
która jest inteligentna i zdrowa.
Nie z kobietą mroczną i pokręconą jak ty.
Jak śmiesz?
Co tak milczysz?
Wcześniej mi odszczekiwałaś. Boisz się bez Gijunga?
Nie wiem, co powiedzieć.
Zachowuje się pani, jak na pierwszym spotkaniu,
ale wcześniej mówiła pani...
Bo był z nami Gijung.
Znam go dobrze. Ma silny charakter.
Znienawidzi mnie, jeśli się sprzeciwię.
Boję się go.
Za jego plecami będzie się pani zachowywać w ten sposób,
a w jego obecności będzie pani miła?
Tak. Nie jesteś taka głupia.
Odejdź.
Zostaw go!
Nie chcę.
Co?
Wytrzymam. Nie chcę go znowu stracić.
Raz go straciłam i więcej nie chcę.
Mogę unikać bycia z panią sam na sam,
a skoro nic mu pani nie powie, nie będę potulnie siedzieć.
Boję się, żeby Gijung się nie dowiedział, jak panią traktuję.
Pani się nie boję.
Pójdę już.
Wiedziałam, że jesteś zołzą.
Rozumiem, dlaczego jesteś czarną owcą.
Jak długo będzie cię kochał?
Może niedługo,
ale wiem, że teraz jest mój,
widząc, jaka jest pani zdenerwowana.
Jesteś bezczelna.
Milcz!
Gdzie twój tata?
Kupiłem ci sushi.
Odtrącasz mnie?
Myślisz, że sushi wszystko naprawi?
Starałam się równie mocno, co ty.
- Wiem. - Co wiesz?
Jak mogłeś być takim hipokrytą, zamiast pozostać neutralny,
gdy byłam przeciwna Hyeyun?
Jestem zła,
bo ci, których najbardziej kocham, nie rozumieją mnie.
Byłam przeciwna Hyeyun.
To takie niedorzeczne?
To jest normalna rodzina?
Nie wierzysz mi, gdy mówię, że nas sprawdzają.
Uważasz, że się mylę, bo się z tobą nie zgadzam?
Musisz mi wierzyć w każdej sprawie.
Taka jest twoja miłość, byłam z tobą całe życie.
Nie mogłeś mnie bardziej zdradzić.
Twój tata jest na dole.
Dzień dobry, mamo.
Wcześniej nie przychodziłaś bez zaproszenia.
Teraz przychodzisz non stop.
Bawcie się, ja wychodzę.
Dokąd idziesz w taki ziąb?
Wszędzie będzie cieplej niż tutaj.
Daj spokój.
Z czym? Taka już jestem.
Podstępna egoistka z obsesją na punkcie syna.
Dzień dobry, tato.
Masz, zjedzcie.
A ty?
Dam sobie radę.
Gotuję dzisiaj.
Nie jestem głodny. Bawcie się dobrze.
Dużo ostatnio wychodzisz.
Cześć, przejedziesz się ze mną?
- Wyjeżdżasz? - Na kilka dni.
Ale jak wiesz, nie mam przyjaciół,
tylko znajomych, którzy udają przyjaciół.
Nie mam z kim jechać.
To jedź sama.
Ja nie mogę zostawić Gijunga.
Ustaliliście datę ślubu?
Nie znoszę tej Dongbi.
Zdziwiło mnie, że zgodziłaś się na ślub.
Nigdzie się nie ruszam, póki jej nie przegonię.
Podobno jej ojciec jest znanym przedsiębiorcą w Busan.
Nie chcę mieć teścia przedsiębiorcy.
Chcę mieć naukowca, urzędnika państwowego
albo artystę.
Ale najważniejszy jest charakter.
Nie ma pewności, że synowa z takiej rodziny będzie dobra.
Ty znowu swoje.
Mów za siebie. Co zrobisz z Jeonghunem?
Mniejsza o niego.
Czuję się zdradzona przez własnego męża.
Masz ochotę coś zjeść?
A może ci coś kupić?
Cieszysz się z mojego nieszczęścia?
Smacznego, tato.
Przepraszam cię
za swoje zachowanie.
Nie ma za co. To znaczy, że czujesz się ze mną swobodnie.
Nie gniewam się.
Mama pewnie poszła do siostry.
Wiem. Jedzmy.
Przykro mi, że przeze mnie masz problemy.
Dobrze się stało, że oboje z żoną zdaliśmy sobie sprawę
z naszych problemów.
Każdy problem można rozwiązać. Nie obwiniaj się.
Dobrze.
GONGGIDDOL
Jak się masz, ciociu?
Często cię widuję ostatnio.
Zaprosiłam ją tutaj, bo masz najlepsze jedzenie.
Czuję się zaszczycony.
Dzisiaj ja stawiam.
Powinieneś być taki miły dla mnie.
Tak jest, pani Gong.
Czego sobie życzysz?
Przyniosę ci coś, bo byłaś ostatnio miła.
Ciebie!
Nic z tego.
Niepotrzebnie przychodziłam.
Nie wygłupiaj się.
Myślałam, że moje starania będą docenione.
Początek nie był najlepszy.
Myślisz, że powinniśmy brać ślub czy jeszcze poczekać?
Nie ma na co czekać. To niczego nie zmieni.
Trzeba iść do przodu.
Zamieszkamy u twojej mamy.
Naprawdę?
Myślałem o tym, to praktyczne.
Nie chcemy się zapożyczać.
Musisz najpierw spłacić swój kredyt.
Wytrzymasz z moją mamą?
Sama się z nią kłócę.
Ja też będę. Po której stronie staniesz?
Oczywiście, że po twojej.
Wychodzę.
Gdy tak chodzisz w tym fartuchu,
dom wygląda weselej.
Dzięki, tato.
Dzięki, że się starasz.
Bałem się, że nigdy tu nie wrócisz.
Naprawdę cię lubię.
Ja ciebie też. Bawcie się dobrze.
Uważaj na siebie.
- Do widzenie, tato. - Na razie.
My też powinniśmy już iść.
- Dokąd? - Robić przygotowania do ślubu.
Nie chcesz omówić tego z twoją mamą?
Źle się z tym czuję,
ale los chce, żebym się uniezależnił od rodziców.
Ustalmy wszystko przed spotkaniem z mamą.
Wspólne życie wydaje się łatwe, ale rzeczywistość jest inna.
Zgadzam się.
Czuję się swobodnie, bo to moja mama.
Ale twoją nie jest. Nasz dom jest mały,
więc możesz być skrępowany.
Skoro tak się mną przejmujesz, powinno być dobrze.
Będę o ciebie dbać.
I spacyfikuję mamę.
Mogę na tobie polegać.
Zmieniłam sposób myślenia i podejście do życia.
Odkąd mam inne podejście, wszystko stało się prostsze.
Genialne.
Komplementy są miłe.
Pomówmy, jak mam się zachowywać, gdy będziemy mieszkać razem.
Dobrze.
Mamo, przyniosłam ręczniki.
Co to jest?
Czasem popijam.
Co robisz, mamo?
Więcej już nie ma. Piłam, gdy miałam kryzys.
Nie myśl, że tego nie robiłam.
Rozumiem, że szukasz ucieczki.
Ale nie w ten sposób.
Taewon już wie.
Pani psycholog kazała mu narysować rodziców.
Narysował nas, jak się kłócimy.
Nie chce mi się żyć.
Kiedy się to skończy? Końca nie widać.
Mediacja zawiodła. Sprawa znów trafi do sądu.
Wykończę się, zanim się to skończy.
Ludzie się tak łatwo nie poddają.
Sprawa niedługo się skończy, więc przestań pić.
- Dohyun tylko na tym zyska. - Nie chcę pić,
ale nie mogę znieść jego widoku.
Nie chcę go widzieć.
Ale on wciąż przychodzi do domu.
Po co zaglądałaś do kieliszka, skoro masz mnie?
Wolisz wódkę od matki?
Masz dosyć zmartwień z Hyeyun.
Nie chciałam ci dokładać swoich.
Więc nic nie mówiłam.
Nie chciałam też
być dla ciebie ciężarem.
Przecież ci mówiłam,
że lubię, jak jesteś ciężarem. Czuję się potrzebna.
Nie ma nic gorszego, gdy dzieci nie potrzebują rodziców.
Tak między nami,
zawsze wolałam cię od Hyeyun.
Mamo.
Masz jedno dziecko, więc nie wiesz,
ale nie każde dziecko kocha się po równo.
Nie wszystkie są równie ładne.
Ty jesteś ta ładniejsza.
Przestań.
Mówisz tak, by mnie pocieszyć.
Dohyun ma tajne konto na wuja Minho.
Tajne konto?
Przelewał na nie pieniądze.
Większość pieniędzy.
Chwileczkę.
To znaczy, że Pan Tofu jest jego wspólnikiem.
Przyjaźnią się.
To było, zanim ożenił się z ciocią.
Dlaczego nazywasz go Panem Tofu? Będzie zły.
Nie wiem, jak mam go nazywać.
Gdy chodzi po moim domu,
mam wrażenie, że to odyniec.
A jak przyjdzie ci mieszkać z Jeonghunem?
On jest wysoki, nie gruby.
Ma ładną twarz.
Pan Tofu ma wielki kwadratowy ryj.
Mamo.
Uśmiechasz się.
Tak dawno nie widziałam, jak się uśmiechasz.
Myślisz, że ciocia będzie mieć coś przeciwko temu,
żeby wujek wypłacił mi z tego konta?
Ona nie ma nic do gadania.
A jeśli będzie przeciwna, zmusimy ją.
Cześć, jesteśmy.
Przychodzimy do was codziennie.
Co chciałaś nam powiedzieć? Nie oddam swojego pokoju.
Wcale go nie chcę. Hyeyun będzie mieszkać w swoim.
A ty nie jesteś w pracy? Zawsze masz wolne.
- Zarządza budynkami, pracuje w domu. - Racja.
Nieźle się urządziłeś.
Jestem w czepku urodzony.
Jak się do czegoś zabiorę, zwykle dobrze na tym wychodzę.
Zaczynasz się przechwalać.
Tylko trochę.
Ale nie jest chełpliwy. Chwali się z wdziękiem.
Mniejsza o to.
Jak bardzo lubisz Deullae?
Dlaczego pytasz?
Pytam jako starsza siostra, ile jesteś gotów dla niej zrobić.
Zrobiłbyś dla niej wszystko?
Wszystko, co będę mógł.
Zarządzasz pieniędzmi Dohyuna?
Zgodziłeś się na to, wiedząc, że oszukuje Hyejin?
On taki nie jest.
Myślałem, że to lewa kasa kliniki.
Widzisz?
Dobrze, teraz już wiesz. Co zamierzasz zrobić?
Ja?
A kto?
Część tych pieniędzy należy do Hyejin.
Musisz jej zwrócić.
Nie jestem pewien.
- Dlaczego? - Właśnie, dlaczego?
Nie mogę sam o nich decydować. Muszę zapytać Dohyuna.
Jesteś starszy, nie musisz go pytać o zdanie.
- Jesteś jego pachołkiem? - Nie. Jesteśmy jak bracia.
Hyejin jest teraz twoją rodziną.
Kto ważniejszy, rodzina czy kumpel?
Muszę wybierać?
Chcę, żeby wszyscy żyli w zgodzie.
Nie bądź naiwny.
Hyejin nie może z nim dłużej żyć. Musisz wybrać.
Kogo wybierasz, Hyejin czy Dohyuna?
Hyejin jakoś to przeżyje, siostro... To znaczy, Deulja.
Straci tylko trochę pieniędzy.
Hyejin nie ma zamiaru pracować, więc nie będzie mieć za co żyć.
Dohyun jest wziętym lekarzem, poradzi sobie.
Ona ma rację, kochanie.
Przez siedem lat Hyejin była kurą domową.
Musi zacząć wszystko od nowa, znaleźć pracę.
Wreszcie mówisz z sensem.
Mówisz jak na ciotkę przystało.
Nadal się nie zgadzam.
To nie moje pieniądze.
Nie mogę nimi dysponować bez zgody właściciela.
Konto jest na twoje nazwisko.
Możesz nimi dysponować jak chcesz.
Takie jest prawo.
Wszystko wiesz?
W tych czasach trzeba.
No to jak będzie?
Nie mogę.
Dlaczego?
Nie mogę mu tego zrobić.
Musisz to zrobić dla Hyejin.
Nie wiem.
Lepiej już idź.
Szkoda mi czasu na kogoś, kto nie wie, co jest w życiu ważne.
Zaczekaj.
Deulja.
Jak mogłaś tak wyjść?
O co ci chodzi?
Powinnaś go przekabacić.
Pytałaś, czy musisz wybierać przed ślubem?
Tak ten palant powiedział.
Tak, ale nie nazywaj go tak.
Wiedziałam. Powinien się inaczej zachować.
Mój mąż też taki był.
Wolał pomóc znajomym niż własnej rodzinie.
Kobieta ma ciężkie życie z takim mężem.
Myślałam, że masz dobrego, ale myliłam się.
Wszyscy chcemy być szczęśliwi. Rozumiem go.
A kto nie chce?
Lepiej, żeby wszyscy byli szczęśliwi, a nie tylko jeden.
Jak mu teraz odpuścisz, będziesz mieć ciężkie życie.
- Dlaczego? - Bo nie wie, co jest ważne.
Rodzina powinna być na pierwszym miejscu.
On stawia rodzinę i znajomych na równi.
Gdy mu przyjdzie wybierać, ratować ciebie czy Dohyuna,
oboje utoniecie.
- Na bank. - Nie umiem pływać.
Właśnie.
Wykorzystaj tę okazję, by stać się jego numerem jeden.
Inaczej będzie cię traktował na równi z Dohyunem.
Bardzo się na mnie gniewa?
Ja się gniewam.
Za co?
Przez ciebie poczułam się nieważna.
Co ja takiego zrobiłem?
Kto jest dla ciebie ważniejszy? Ja czy Dohyun?
Nie zmieniaj tematu i nie opowiadaj mi o swojej teorii.
- Kto jest ważniejszy? - Ludzi się nie porównuje.
Dohyun to Dohyun, ty to ty.
Moja Deullae!
Nie chcę być twoją Deullae!
Chodźmy do domu i zejdźmy siostrze z oczu.
Bez obiadu?
Moja siostra cię karmi, a ja z tobą śpię.
Więc dlaczego stawiasz mnie na równi z Dohyunem?
Wybieraj.
Nigdy ci tego nie mówiłam,
bo cię kocham. Zrobiłabym dla ciebie wszystko.
Staram się, jak mogę.
Ty nie zrobiłeś dla mnie nic.
Sprzedałem motor!
Racja. Masz dobrą pamięć.
Zapomniałam, że ci go odkupiłam.
Ty pewnie pamiętasz, co mi kupiłeś.
Gada bez sensu.
Kochanie, musisz iść do pracy.
Jesteś zmęczony?
Nie.
Kiedy się rozwiedziesz?
Sprawa jest w sądzie.
Dlaczego twoja żona woli się sądzić, zamiast się dogadać?
Dlaczego ci tak zależy na wychowaniu syna?
Co w tym złego?
Dzieci powinny być wychowywane przez matki.
Gdy moi rodzice się rozwiedli, mieszkałam trochę z mamą,
trochę z tatą, ale wolałam z mamą.
Twoi rodzice się rozwiedli?
Tak. Gdy mam wyszła ponownie za mąż, zamieszkałam z babcią.
Musiało być ci ciężko.
Gdy mówię, że rodzice się rozeszli,
wszyscy mi współczują.
- Było ci smutno? - Nie, miałam marzenie,
żeby zostać aktorką.
Zostałam modelką na wyścigach,
bo słyszałam, że dzięki tej pracy zostanę aktorką.
Bardzo się starałam, ale było trudniej, niż myślałam.
Wcześniej występowałam w teatrze,
ale nie były to duże role.
Naprawdę?
Nie jestem głupia.
Po co to mówisz?
Bo traktujesz mnie, jakbym była głupia i to mi się nie podoba.
Pójdę już.
Dlaczego tak krążysz?
- Co? - Myślisz, że nie wiem.
Dlaczego porównujesz mnie z żoną?
Ona cię nie chce. Powinieneś być ze mną.
A ty chcesz ze mną być?
Oczywiście.
- Dlaczego? - Bo pasujemy do siebie.
Czym? Grupą krwi?
Widzisz? Traktujesz mnie jak idiotkę.
Teoria z grupami krwi ma sens.
Jasne.
Przyjdziesz dziś wieczorem?
- Nie wiem. - Przyjdź, będę czekać.
Ugotuję wieprzowinę w sosie słodko-kwaśnym.
Co?
Nic.
Co?
Życie jest nieprzewidywalne.
Jak do tego doszło?
Nie planowałem rozbić rodziny.
Chciałem się tylko zabawić, a potem wrócić do żony.
Ale wyszło dokładnie na odwrót.
Wiesz dlaczego?
Bo pragnę cię całą sobą.
Całą energią kosmiczną.
Bo nie chcę, byś mnie zostawił.
Otwórz drzwi.
Dlaczego się zamknęłaś?
Chcę być sama.
Dlaczego?
Porozmawiajmy.
Nigdy się tak nie zachowywałaś.
Zawsze na wszystko się zgadzałaś.
Ja się zgadzałam, a ty?
Myślisz, że mi się wszystko podobało?
Zrezygnowałam z wielu rzeczy z miłości do ciebie.
A ty z czego dla mnie zrezygnowałeś?
Nie mówię o rzeczach?
Z niczego.
Upierasz się przy koegzystencji bez dokonywania wyborów,
nie masz priorytetów.
Trzeba mieć priorytety?
Jesteśmy mężem i żoną. Musimy mieć priorytety.
Zrezygnowałam z wielu rzeczy dla ciebie.
Ty nie zrezygnowałeś z niczego.
Musiałeś być taki uparty w sprawie tego konta?
Mogłeś powiedzieć, że się zastanowisz, że przekonasz Dohyuna.
Liczą się tylko twoje przekonania.
Mówisz, że trzeba koegzystować, ale dbasz tylko o swoje przekonania.
To...
Boże. Nie słucha mnie.
Mogę coś powiedzieć?
Zamknęła drzwi.
To nasza pierwsza kłótnia.
Tak to jest.
Co tu robisz tak wcześnie?
Wykończę się.
Mówiłeś, że ją kochasz. Już masz jej dosyć?
Wszystko przez ciebie!
Weź pieniądze z mojego konta.
Siostra żony się o nim dowiedziała i chce połowę pieniędzy.
To bez sensu.
Czemu zwraca się z tym do ciebie?
Powiedziałem jej, że nie mogę, bo to nie moje pieniądze.
Ona na to, że konto jest na mnie i mogę robić, co chcę.
- Zignoruj ją. - Próbowałem, ale moja żona...
Pogniewała się na mnie.
Zamknęła się w sypialni i od wczoraj nie wychodzi.
Twierdzi, że ją zaniedbuję. Chce, bym posłuchał jej siostry.
Jestem teraz wujkiem twojej żony.
Te baby są niemożliwe.
Nie mają sumienia.
Porozmawiam z żoną.
Samo gadanie nie wystarczy.
Podziel majątek sprawiedliwie.
Nie chcę stracić żony.
Ratuj mnie.
Ale jestem zmęczona.
Tylko chodzę w tę i z powrotem.
Taka jest moja nagroda za urodzenie dzieci.
Myślałam, że odpocznę, jak wyjdą za mąż.
Ale wciąż muszę naprawiać ich życie.
Z jedną muszę mieszkać nawet po jej ślubie.
Ale podoba mi się ten pomysł.
Odegram się na pani Ha, gdy jej syn będzie tu mieszkał.
Przychodzi dzisiaj, ugotuję mu coś.
Zgubiłaś telefon?
Nie.
Nie odbierasz ode mnie.
Nie.
Robisz to celowo?
Byłam zajęta.
Zmieniłeś się. Kiedyś ci to nie przeszkadzało.
Wiem.
Co to jest?
Intercyza. Podpisz.
Pobierzmy się jak najszybciej.
INTERCYZA
Co robisz?
Nie pobierajmy się.
Dlaczego?
Nie jestem pewna.
Wczoraj byłaś.
Coś się stało?
Zdałam sobie sprawę, że małżeństwo nie jest dla mnie.
Idź już proszę.
Dlaczego taka jesteś?
Nie pytaj.
Odejdź proszę.
Wyjaśnijmy to.
Nie chcesz brać ślubu? Czy zrywasz ze mną?
Nie zastanawiałam się nad tym.
W tej chwili chcę, żebyś sobie poszedł.
Mam ci otworzyć drzwi?
Nie.
Sam sobie otworzę.
Zadzwoń, gdy będziesz gotowa.
Nadal jesteś z ciocią?
Tak. Nie chce wracać do domu.
Rozmawiałaś z Dongbi?
Tak. A co? Znowu będziesz mi groził?
Zapomniałeś czegoś?
Nie wiem, co ci powiedziała moja mama,
ale źle robisz.
A może być gorzej?
Tu chodzi o nas.
Chcesz to zakończyć jednostronnie.
Zapomniałam już o własnej rodzinie.
Zapomniałam, jak źle mnie potraktowali.
Ale twoja mama mi przypomniała.
O rodzicach, o starszych siostrach, o bracie i babci.
Uwolniłam się od nich
i nie chcę znaleźć się w podobnej sytuacji.
Możesz być tylko ze mną.
A kto mnie obroni przed twoją matką,
gdy ciebie nie będzie?
Nie mam wpływu na to, co się dzieje, gdy mnie nie ma.
Sama musisz sobie radzić, jesteś dorosła.
Twoja mama jest dla mnie zbyt silna.
Ale za to będziesz mieć mnie.
Wiesz, że jestem tego wart.
Żaden facet nie jest wart tego,
żeby dać się skrzywdzić.
Tego mnie nauczyłeś.
Kiedyś dawałam ci wszystko.
I co się stało?
Nie ruszysz do przodu, jeśli nie zapomnisz o przeszłości.
Twoja mama powiedziała,
że potrzebujesz zdrowej i inteligentnej żony.
I ma rację. Matki instynktownie wiedzą,
kto jest dobry, a kto nie dla ich dzieci.
Nie rezygnuję dlatego że się boję.
Rezygnuję, bo się z nią zgadzam.
Chciałbym poznać zdrową i inteligentną kobietę,
ale takie mnie nie pociągają.
Nic do nich nie czuję.
To smutne.
Lubisz mnie, bo jestem mroczna i chora.
Odejdź proszę.
Mamo.
- Nie ma jej. - Przecież wiedziała, że mamy przyjść.
Pewnie wyszła gdzieś na chwilę.
Nadal trzyma misie?
Uwielbia je. Śpi z nimi.
Naprawdę?
Na co się gapisz?
Dlaczego to zrobiłeś?
Kogoś mi przypomina.
Już jesteście?
Gdzie byłaś?
Poszłam kupić tofu dla Jeonghuna.
Robię zupę sojową z tofu.
Co się stało Brownie?
Czemu go nie wyrzucisz, przecież go nie lubisz?
Przydaje się, gdy jestem wkurzona.
Chodźcie.
Mamo.
Posłuchamy twojej rady i zamieszkamy u ciebie.
Mądra decyzja.
Co na to twoja mama?
Nic nie powiedziała.
Akurat. Pewnie dostała szału.
A twój ojciec?
Powiedział, że życie z teściową nie jest łatwe.
Jak myślisz, że jest ciężkie, to będzie ciężkie.
Jak myślisz, że łatwe, to łatwe.
Myśl, że jest łatwe.
Taki mam zamiar.
Dobrze byłoby ustalić zasady współżycia.
Jakie zasady?
Sama powiedziałaś, że jesteś... „przemądrzała”.
Bez obrazy. To twoje słowa.
Wiem, taka jestem.
Kiedy się wprowadzę,
będę mniejszością.
Więc muszą być zasady, żebyśmy się wzajemnie szanowali.
No, no. Nie jest popychadłem.
Dobry pomysł. Ja też chce o czymś porozmawiać.
Zamierzacie się dołożyć do budżetu domowego?
Najpierw ustalmy, że sama będę dysponować moimi pieniędzmi.
Zgoda, ale po ślubie.
Od teraz.
Dobrze.
Masz.
- Co to jest? - Mówiłam, że wydawałam twoją pensję
na życie.
- Tak. - To oszczędności z konta Deullae.
Nie wierzyłam, że wyjdzie za mąż.
Trzymałam 10 lat ze względu na podatki, niczego nie tknęłam.
Ślub Deullae niewiele kosztował.
Teraz daję je tobie.
Dziękuję.
Podziękujesz, jak dostaniesz kasę.
Ile mamy się dołożyć do budżetu?
Jeszcze nie wiem, ale na życie musi starczyć.
Na pewno wystarczy.
Nie chcemy żyć na twój koszt.
Po ślubie byłoby inaczej.
Jak okażecie się hojni, nie będę narzekać.
Dobrze.
Jeszcze jedno. Kto będzie gotował?
Myśleliście, że ja będę harować, a wy się bawić?
Wszyscy po kolei?
Jeszcze o tym nie rozmawialiśmy.
Nie mogę sama gotować, ja też chodzę do pracy.
Rozumiem.
Wspólne mieszkanie nie oznacza, że musimy robić wszystko razem.
Nie.
Boicie się, że będę za wami chodzić?
Bez obaw, nie będę, nawet jak mnie zaprosicie.
A jak przyjdą dzieci?
- To co? - Kto będzie się nimi zajmował?
Wezmę roczny urlop z pracy.
A potem?
Jak chcecie, w końcu to wasze dzieci.
Kiedy planujecie dzieci?
Nie wiemy.
To co wiecie?
Że nie chcecie ze mną wychodzić?
Co jest z wami?
Mamo.
- Co? - Nie mów: „Co jest z wami?”
Dlaczego?
Bo w ten sposób ochrzaniasz mnie i Jeonghuna.
Mnie możesz, ale jego nie.
Dlaczego?
Jak to mówią: „Zięciowie są gośćmi”.
Naprawdę?
Mnie możesz ochrzaniać,
ale zięć to co innego.
Czyżbym przekombinowała?
Zamiast ja na nich, oni odegrają się na mnie?
Dobrze. Coś jeszcze?
Oczywiście.
Spiszcie je wszystkie, żebym się mogła ich nauczyć.
Chyba ich nie doceniłam.
Nie powinnam zaczynać od wykorzystywania ich.
Dobrze mówię?
Znów mnie zdenerwowałeś.
Pani Ha powinna poznać sytuację.
Dlaczego nic nie robi? Przecież straci syna.
Nie pamiętam, kiedy ostatni raz tak się bawiłam.
Czemu siedziałaś w domu?
Tyle razy namawiałam cię na wyjście.
Nie dzwoni.
Kto?
Mój mąż nie dzwoni.
Od dwóch dni włóczę się z tą idiotką, żeby ją pocieszyć.
Jak on może?
Nalej jeszcze.
Sama sobie nalej.
Co zrobiłyście Minho? Przyszedł do mnie do kliniki.
Myślisz, że zrobię to, co chcesz?
Nie musisz, tylko się wynoś.
Nie chcę cię więcej widzieć.
Dlaczego mnie tak nienawidzisz?
Pomyśl o tym, co mi zrobiłeś i co robisz.
Dlatego nie chcę ci dać ani grosza.
Mam płacić komuś, kto mnie nienawidzi?
Chcę tylko to, co mi się należy
za niewolniczą pracę w domu.
Nie naciskaj Minho. Nic od niego nie uzyskasz.
Zniszczysz życie ciotce.
Nie będę prosić cioci, by przekonała Minho.
Teraz, gdy widzę, jak się nim przejmujesz,
zrobię wszystko, żeby ci uprzykrzyć życie.
Staję się potworem, tak jak ty.
Zmieniam się.
Staję się wrakiem człowieka.
Pewnie jesteś zadowolony, bo o to ci chodziło.
Jesz? Jestem głodny.
Kłóćmy się, ale po jedzeniu.
Zamieszkaj z Dohyunem.
Gdy jest zła, jest przerażająca.
Przez ciebie nie jem. Umieram z głodu.
Jedz sam, o mnie się nie martw.
Jak mogę jeść bez ciebie?
Jak nie przestaniesz, wyważę drzwi.
Co to jest?
Jesz beze mnie?
Nic ci nie jest?
Przepraszam, że tak wparowałem.
Wszystko dobrze?
To nie wygląda dobrze. Jedźmy do szpitala.
Musisz. Chodź.
Dalej.
Wróciłem.
- Tato, wróciłem. - Jesteś.
Mamy nadal nie ma?
Jeszcze nie wróciła.
Ja otworzę.
Dobrze.
Mamo, ty piłaś?
Razem ze mną.
Mówiła, że nie umie pić. Odpadła po piątej lampce wina.
- Cześć. - Cześć.
Pewnie ci było ciężko.
- Wcale nie. Pójdę już. - OK.
Ha Donggeon, ty łotrze!
- Mamo. - Albo zostanę. Robi się ciekawie.
Lubię kłótnie.
Dlaczego do mnie nie zadzwoniłeś, hipokryto?
Ja ją wezmę.
- Do widzenia. - Do widzenia.
Puść mnie!
Za kogo ty mnie masz?
Ha Donggeon!
Szkoda. Mogło być ciekawie.
Idę.
- Do widzenia. - Do widzenia.
Niemożliwe!
Jest pan pewien?
Tak. Nie wierzy mi pan?
Proszę przyjść jutro do poradni.
Co jest? Umieram?
Kochanie!
Co się stało?
To piąty tydzień!
Jaki piąty tydzień?
Jesteś w ciąży.
Co?
- Jestem w ciąży? - Tak!
Nie do wiary!
Spotkało nas niesamowite szczęście.
Nic z tego.
Facet bez priorytetów nie może zostać ojcem.
Jak nasze dziecko wpadnie do wody razem z innym dzieckiem,
kogo będziesz ratował?
Aleś ty uparta.
W takiej chwili mówisz o priorytetach.
Kto jest numerem jeden?
Boże!
PRZELEW OD MINHO: 5 600 000 $
Jak mogłeś mi to zrobić?
Jak mogłeś mi to zrobić? Ufałem ci!
Nie każdy staje się takim śmieciem jak ty.
Zabieraj te łapy, gnojku!
Twoja mama nie chce się ze mną spotkać?
Będę miała 60 lat, gdy będzie w trzeciej klasie.
Tak się cieszysz?
Nie mam twojej odwagi.
Nie mogę zrezygnować z korzyści rodzinnych.
Byłaś przeciwna temu małżeństwu.
Dlaczego tak nagle zmieniłaś zdanie?
Nie tylko ty masz głowę na karku, Deulja.
Powinniśmy się pobrać?